Terugblik op de Airbornemars

http://www.mira-ceti.nl/sites/default/files/IMG_3602_0.JPGEmma Gloudemans blikt terug op de Airbornemars: 

We moesten om half elf verzamelen bij ’t Tramstation, daar werden we in groepjes verdeeld voor de auto’s. Toen we bij het terrein waren moesten we ons aanmelden, even wachten en we mochten gaan lopen. We stonden ergens helemaal vooraan, dat was volgens mij niet helemaal de bedoeling… Het was wel leuk omdat we heel officieel werden aangekondigd. Toen we op gang waren ging het lopen steeds soepeler en had ik er steeds meer zin in. Na een paar uur lopen kwamen we bij de eerste pauze aan. Het was gelukkig niet al te warm, en het heeft ook niet geregend, dus was de pauze niet om uit te hijgen van het warme weer. Na een kwartiertje liepen we weer verder, we konden toen ook wat meer doorlopen dus kwamen we ook sneller bij het stuk aan waar je stil moest zijn, daar had ik eigenlijk een beetje op gewacht.. Naast mij liepen twee oudere vrouwen die gewoon door praatte, ik vond dat een beetje onbeschoft, je loopt langs de graven van mensen die voor jou gevecht hebben. Ik was dan ook stil, ik dacht aan iemand die in die jaren net zo oud was als mij. Hoe diegene zich zou voelen en of hij/zij de oorlog heeft overleeft. Na een tijdje mochten we weer praten. We kwamen bij de tweede pauze aan, die ging snel voorbij. Toen we een stuk hadden gelopen gingen we een andere kant op dan vorig jaar. We kwamen langs een jongen met een typmachine, we hoorden ook iemand vertellen over de oorlog. We liepen een stukje verder en zagen allemaal stoelen aan de bomen hangen, in vele zaten kinderen van dertien of veertien. Zij zaten ook te typen op een typmachine Een jongen was een het vertellen, die hoorden we helemaal in het begin. Hij was ook aan het typen, het ging over de oorlog. Het was erg inspirerend. Na een tijdje hingen er geen stoelen meer en liepen we weer gewoon door. We liepen weer een paar uur, mijn voeten werden steeds zwaarder, We kwamen bij een orkest dat in de Annastraat stond, dat vond ik heel grappig want mijn zusje heet Anna. We kwamen aan bij de finish en we mochten nog even rondlopen maar dat heb ik niet gedaan. Na een kwartiertje gingen we weer naar de auto’s en ook weer naar huis. Het had thuis geregend dus ik moest op een natte fiets naar huis, dat vond ik niet zo heel erg want ik vond het erg leuk om de Airborne mars te lopen!

 

Scouting Nederland

 

 

Scouting Regio Noord Oost Brabant

 

 

Scoutcentrum "Achter de Berg"

Log in